Pinot gris of pinot grigio: Wat is het verschil in smaak?

Pinot Gris en Pinot Grigio zijn genetisch dezelfde druif, maar in het glas leveren ze vaak opvallend verschillende witte wijnen op door herkomst, oogstmoment en wijnmaakstijl.

Waarom Pinot Gris en Pinot Grigio geen druifstrijd maar een stijlvergelijking zijn

Wie zoekt op pinot gris of pinot grigio stuit al snel op artikelen die de twee behandelen alsof het aparte druivenrassen zijn. Dat is onjuist. Pinot Gris en Pinot Grigio zijn beide namen voor dezelfde druif: een kleurmutatie van Pinot Noir, met een grijzig tot roze-koperkleurige schil. De naam gris is Frans voor grijs, grigio is Italiaans voor hetzelfde. Ampelografisch is er geen verschil.

Wat wél verschilt, is de stijl die onder die namen wordt gevinifieerd. De naam op het etiket werkt daardoor als stijlsignaal: Pinot Grigio suggereert doorgaans een frissere, strakkere en lichtere wijn; Pinot Gris wijst vaker op een rijpere, vollere en roundere stijl. Dat is geen wettelijke definitie, maar een handige vuistregel die in de praktijk vrij consequent opgaat.

Het Australische Wine Research Institute (AWRI) onderzocht 119 Australische Pinot G-wijnen — 74 gelabeld als Pinot Grigio en 45 als Pinot Gris — en beschreef het resulterende spectrum expliciet als lopend van crisp naar luscious. De gemiddelden in die dataset: 12,8% alcohol, 2,9 g/L glucose en fructose, een pH van 3,27 en een totale zuurgraad van 5,97 g/L. Die getallen vertegenwoordigen het midden van een continuüm, geen harde grens.

De naam op het etiket zegt minder dan veel kopers denken. De stijl wordt bepaald door wanneer er geoogst wordt, hoe de druiven worden verwerkt en welke keuzes in de kelder worden gemaakt — niet door de druifnaam zelf.

Voor een online koper is dit onderscheid praktischer dan welke ampelografische uitleg ook. Wie een frisse witte wijn zoekt voor een zomers terras, zoekt in feite naar de strakke, Pinot Grigio-kant van het spectrum. Wie een vollere witte wijn wil bij een warme maaltijd, zoekt naar de Pinot Gris-kant. Beide zijn dezelfde druif; de kelder en de wijngaard bepalen wat er in het glas belandt. De Pinot Grigio DOC Delle Venezie biedt een klassiek startpunt voor de strakke stijl. Een Pinot Gris uit de Elzas of Oregon brengt de vollere interpretatie. Wie geen uitersten zoekt, vindt in een droge Grauburgunder uit Rheinhessen of Baden een evenwichtige tussenstijl.

Waarom dit onderscheid commercieel en praktisch belangrijk is

Veel consumenten denken dat Pinot Grigio en Pinot Gris twee verschillende druiven zijn, simpelweg omdat ze op andere landen, andere etiketten en andere smaakpatronen stuiten. Die verwarring is begrijpelijk: de wijnen smaken soms inderdaad heel anders, ook al komen ze van dezelfde plant. Dat heeft directe gevolgen voor aankoopbeslissingen.

Wie op zoek is naar een frisse witte wijn voor een aperitief, koopt niet dezelfde fles als iemand die een vollere witte wijn wil bij een dinertje met room en gevogelte. De druifnaam vertelt dat verschil maar half; de stijlkeuzes in de wijngaard en de kelder zijn bepalender.

De OIV rapporteerde dat de wereldwijde productie van witte wijn sinds het dieptepunt van 2002 met 13% is gestegen en dat wit inmiddels rood voorbij is gestreefd in totale wereldproductie. Binnen die groeiende categorie zoeken consumenten steeds meer op frisheid, body en gebruiksmoment — niet alleen op druifnaam. Een heldere stijlvergelijking van pinot grigio vs pinot gris is daarmee relevanter dan ooit. Bestaande vergelijkingen blijven te vaak steken bij naam en herkomst. De echte stijlverschillen ontstaan in de wijngaard en de kelder, door oogstmoment, alcoholniveau, zuurgraad en kelderkeuzes zoals liesrijping. Die mechanismen zijn de eigenlijke verklaring voor wat er in het glas zit.

---

Herkomst, naamgebruik en marktpositie per land

Italië: waarom Pinot Grigio zo zichtbaar is

Het zwaartepunt van Pinot Grigio ligt in Noordoost-Italië, met de DOC Delle Venezie als spil. Dit gebied — dat de regio's Veneto, Friuli-Venezia Giulia en Trentino omspant — beslaat circa 27.000 hectare wijngaard en produceert 85% van alle Italiaanse Pinot Grigio. Vertaald naar een wereldschaal: 43% van de totale mondiale Pinot Grigio-productie. De DOC levert jaarlijks circa 230 miljoen flessen, ondersteund door 6.142 wijnbouwers en 575 vinificatiebedrijven. Die schaal verklaart waarom Pinot Grigio in Nederlandse winkels zo herkenbaar is. Grote volumes maken consistente kwaliteit en stabiele prijzen mogelijk. Vinitaly meldde voor de eerste helft van 2023 een stijging van bottelingen met 10% en van certificeringen met 4% ten opzichte van dezelfde periode in 2022 — een teken dat de categorie niet stilstaat.

De stijlstandaardisatie in Delle Venezie is geen toeval. Koele nachttemperaturen in Noord-Italië, vroeg oogsten en vinificatie in roestvrij staal (RVS) houden de zuurgraad hoog en de aroma's fris en direct. RVS voorkomt oxidatie en smaakverandering door houtkontact, zodat de fruitige en bloemige noten van de druif intact blijven: citrus, groene appel, peer en witte bloesem. Die aanpak levert een herkenbare, toegankelijke huisstijl die veel consumenten kennen als droog, licht en direct drinkbaar. Voor een aperitief, bij schaal- en schelpdieren of lichte lunchgerechten functioneert een Pinot Grigio DOC Delle Venezie uitstekend. Wie binnen Italië meer spanning en textuur zoekt, vindt die in een Friuli Pinot Grigio, waar wijnmakers vaker wat meer extractie en rijpheid nastreven.

Elzas, Duitsland en de Verenigde Staten: hoe dezelfde druif anders wordt gepositioneerd

De Elzas is historisch de referentie voor rijkere Pinot Gris-stijlen. Wijngaarden op de beschutte oosthelling van de Vogezen profiteren van een droog, warm microklimaat dat de druif ruim de tijd geeft om te rijpen. Dat resulteert in meer suikeropbouw, hoger alcoholpotentieel en een zachtere zuurindruk. Elzasser Pinot Gris smaak-profiel: rijpe peer, gele appel, steenfruit, soms honingtonen en zachte kruidigheid. Soms bevat de wijn een tikje restsuiker — Domaine Agapé Pinot Gris 2022 meet 4,0 g/L, Hugel Classic Pinot Gris 2022 komt op 4,3 g/L — maar door voldoende zuurgraad proeft de wijn toch droog of net aan zoet.

Duitsland positioneert Grauburgunder als middenpositie. Met 8.372 hectare in 2023, goed voor 8,1% van het nationale wijngaardareaal, is Duitsland de derde grootste producent ter wereld. Rheinhessen groeide in 2024 naar 2.424 hectare Grauburgunder en overtrof daarmee Baden als belangrijkste regio. Het Deutsches Weininstitut beschrijft Grauburgunder met aroma's van groene noten, amandel, verse boter, peer, gedroogd fruit, ananas en citrus: een profiel dat breder is dan klassieke Pinot Grigio, maar lichter dan volle Elzasser Pinot Gris.

In de Verenigde Staten kiezen producenten bewust de naam als stijlsignaal. Een fles met Pinot Gris op het etiket — zoals veel Oregon-producenten doen — impliceert een rijkere, fruitgedrevener stijl. Een fles met Pinot Grigio signaleert een frissere, Italiaans geïnspireerde benadering. Die keuze is tegelijk marketingtaal en inhoudelijke stijlkeuze: de naam stuurt de verwachting van de consument, en de wijnmaker kiest de naam die past bij wat er in het glas zit. Voor een droge, kruidige Pinot Gris met body is Elzas Pinot Gris de voor de hand liggende keuze. Grauburgunder uit Rheinhessen biedt een veilige middenweg voor borrel en maaltijd. Oregon Pinot Gris levert een rijkere, fruitgedrevener stijl; Amerikaanse Pinot Grigio een frissere, Italiaans geïnspireerde variant.

---

Smaakprofiel side-by-side: fruit, rijpheid, textuur en aroma

Pinot Grigio in het glas

Het typische profiel van Pinot Grigio is gebouwd rond citrus, groene appel, peer en witte bloesem. De smaakstructuur is slank en direct: hoge zuurgraad, lage restsuiker, beperkte fenolische extractie. In de AWRI-dataset scoren crisp wijnen 12,0–12,3% alcohol, 0,4–0,5 g/L restsuiker en een totale zuurgraad van 7,1–7,7 g/L. Die hogere totale zuurgraad heeft een directe sensorische functie. Zuren stimuleren speekselproductie en activeren receptoren die frisheid en spanning registreren, wat de wijn levendig en scherp doet aanvoelen in de mond. Lagere restsuiker en een lager alcoholpercentage geven minder viscositeit en warmte, wat resulteert in een slanker mondgevoel. Beperkte fenolische extractie — bereikt door snelle persing en minimaal schilcontact — houdt de kleur bleek en voorkomt bittertje of structuur. Neutraal is hier niet de juiste term: het gaat om ingetogen frisheid en precisie, waarbij het fruit direct en schoon naar voren komt zonder extra lagen. Voor maximale precisie en bergfrisheid is Pinot Grigio uit Alto Adige een stap boven de standaard Delle Venezie. De hogere ligging en koelere temperaturen versterken de zuurspanning verder.

Pinot Gris in het glas

Pinot Gris levert rijpe peer, gele appel, steenfruit, zachte kruidigheid en soms een honingtoon. De mond voelt breder en ronder aan. AWRI-luscious wijnen meten 12,9–14,5% alcohol, 3,0–6,0 g/L restsuiker en een totale zuurgraad van slechts 5,6–5,7 g/L. Die combinatie van hogere alcohol, meer restsuiker en lagere zuurgraad werkt samen om een rondere indruk te geven. Ethanol verhoogt de perceptie van volume, zachtheid en warmte; bij dealcoholisatie wordt dezelfde wijn als dunner en zuurder ervaren. Restsuiker van 3–6 g/L ligt dicht bij of net boven de perceptiedrempel, maar wanneer de zuurgraad laag is, werkt zelfs een kleine hoeveelheid suiker versterkend op de ronde indruk — de zuren maskeren de zoetheid minder, maar de suiker verzacht de zuren tegelijk.

Liesrijping versterkt dit effect via een ander mechanisme. Bij contact met gistcellen die na fermentatie afsterven (autolyse), komen mannoproteïnen en polysachariden vrij. Die grote moleculen binden aan de smaakpapillen en geven een gevoel van zachtheid en romigheid, zonder dat de wijn zoeter of alcoholrijker hoeft te zijn. AWRI toonde aan dat sensorische verschillen door liesrijping duidelijk zichtbaar worden tussen drie en vijf maanden. Na vijf maanden liesrijping stegen aminozuurconcentraties naar 257–282 mg/L, tegenover 197 mg/L in controlewijn zonder liesrijping. Een droge maar volle Elzas Pinot Gris demonstreert dit profiel het duidelijkst. Oregon Pinot Gris biedt een fruitige maar droge, bredere stijl. Een Grauburgunder met liesrijping fungeert als brugstijl.

Uitgebreide vergelijkingstabel

De cijfers zijn gebaseerd op AWRI-stijldata en vertegenwoordigen typische stijlprofielen, geen wettelijke absolute grenzen. Representatief voor de crisp-stijl: Delle Venezie Pinot Grigio. Representatief voor de luscious-stijl: Elzas Pinot Gris.

---

Waarom de stijlverschillen ontstaan: oogst, zuur, alcohol, fenolen en kelderkeuzes

Oogstmoment als belangrijkste knop

Het oogstmoment is de meest directe knop waarmee een wijnmaker de stijl stuurt. Tijdens de rijping van druiven stijgt het suikergehalte doordat de plant fotosynthese omzet in glucose en fructose. Tegelijk daalt het gehalte aan wijnzuur en appelzuur, deels door ademhaling van de bes zelf. Eerder oogsten betekent: minder suiker, lagere potentiële alcohol en hogere totale zuurgraad. Later oogsten levert het omgekeerde.

AWRI identificeerde vijf meetbare variabelen die samen het grootste deel van het stijlverschil verklaren: alcohol, glucose + fructose, vluchtige zuren, fenolen en totale zuurgraad. De gemiddelden in de volledige dataset (119 wijnen, 12,8% alcohol, 2,9 g/L suiker, 5,97 g/L TA) liggen precies in het midden van dat spectrum. De crisp-wijnen scoren 12,0–12,3% alcohol en een TA van 7,1–7,7 g/L; de luscious-wijnen meten 12,9–14,5% alcohol en een TA van slechts 5,6–5,7 g/L. Dat zijn substantiële verschillen op basis van één beslissing: wanneer de druiven worden geplukt.

Het praktische verschil voor de drinker zit meestal niet in de druif zelf, maar in de combinatie van eerder of later oogsten, hogere of lagere zuurgraad, meer of minder alcohol, en een strakkere of rijkere kelderstijl.

Een vroeg geoogste Pinot Grigio past bij liefhebbers van strakdroog en laagdrempelig. Een later geoogste Pinot Gris biedt meer body zonder naar een houtgerijpte Chardonnay te bewegen.

Alcohol, restsuiker en mondgevoel

Alcohol doet meer dan warmte geven. Ethanol verhoogt de viscositeit van vloeistof en moduleert de perceptie van zoetheid, zuur, bitterheid, astringentie en warmte. Bij een hogere alcohol voelt de wijn voller aan in de mond; de zuren worden als zachter waargenomen. Onderzoek laat zien dat dealcoholisering dezelfde wijn dunner, zuurder en minder gebalanceerd maakt. Restsuiker van enkele grammen per liter ligt bij Pinot Gris vaak net rondom of iets boven de perceptiedrempel voor zoetheid (die bij een gemiddeld persoon rond 4–6 g/L ligt, afhankelijk van zuurgraad en andere factoren). Als de totale zuurgraad relatief laag is — zoals bij de luscious-stijlen met 5,6–5,7 g/L TA — werkt zelfs 3–4 g/L suiker zichtbaar verzachtend. Twee formeel droge wijnen kunnen daardoor heel anders aanvoelen, puur door het samenspel van alcohol, zuur en restsuiker. De crisp AWRI-voorbeelden (12,0–12,3% alcohol, 0,4–0,5 g/L suiker) zijn ideaal als aperitief of bij lichte gerechten. De luscious varianten (12,9–14,5% alcohol, 3,0–6,0 g/L suiker) passen bij rijkere maaltijdmomenten.

Fenolen, schilcontact en liesrijping

Pinot Gris heeft een roze-grijze schil — een kenmerk dat de druif onderscheidt van de meeste bleke witte rassen. Die schil bevat fenolische stoffen en kleurpigmenten (anthocyanen) die bij schilcontact snel in het sap overgaan. Bij de klassieke bleke Pinot Grigio-stijl wordt dit voorkomen door directe persing zonder schilcontact, gevolgd door vinificatie in RVS. Het resultaat is een bleekgele wijn met minimale fenolen en geen bittertje. Wanneer wijnmakers bewust schilcontact toelaten — zoals bij ramato, een koperkleurige Italiaanse interpretatie — krijgt de wijn meer structuur, tannine en textuur. Dit trekt de stijl ver weg van de standaard Pinot Grigio-verwachting en richting de oranje-wijnkant van het spectrum.

Liesrijping werkt anders maar heeft een vergelijkbaar textuurbevorderend effect. Na vijf maanden liesrijping stegen aminozuurconcentraties in onderzoek van 197 mg/L (controle) naar 257–282 mg/L. Die extra moleculen — waaronder mannoproteïnen en polysachariden — zorgen voor een romiger, zachter mondgevoel via autolysecontact, zonder dat alcohol of suiker toeneemt.

---

Foodpairing en gebruiksmomenten: wanneer kies je welke stijl

Pinot Grigio bij lichte gerechten, terras en lunch

Hogere zuurgraad heeft aan tafel een specifieke functie: het stimuleert speekselproductie, doorsnijdt vet en reinigt het gehemelte. Bij salade, gegrilde witvis, schaal- en schelpdieren en lichte borrelhapjes is die verfrissende werking precies wat je wilt. Een rijkere wijn zou de subtiele smaken van bijvoorbeeld een ceviche of een lichte pasta met citroen en kruiden overstemmen; de crisp Pinot Grigio met 12,0–12,3% alcohol, 0,4–0,5 g/L suiker en 7,1–7,7 g/L TA houdt de balans intact. Dat principe — sensorische zwaarte van wijn en gerecht in evenwicht houden — is de kern van de pairinglogica. Een wijn die te zwaar is voor het gerecht trekt alle aandacht naar zichzelf; een wijn die te licht is, valt weg.

Pinot Gris bij diner, room, charcuterie en zachte kaas

Meer alcohol, soms iets restsuiker en extra textuur door liesrijping geven Pinot Gris het gewicht dat nodig is om naast room, boter, zachte kazen en charcuterie niet weg te vallen. Vet en zout vragen om een wijn met voldoende structuur om tegenwicht te bieden; polysachariden en hogere alcohol verschuiven het mondgevoel zodat de wijn aanvoelt als een evenwaardige gesprekspartner aan het bord. AWRI koppelt de vollere stijl expliciet aan hogere viscositeit, een olieachtige indruk, een zoetere smaakdruk and gist-/lieskarakter — allemaal eigenschappen die goed aansluiten bij rijke, hartige gerechten. Gebruiksmomenten voor Pinot Gris zijn dinerwijn, najaarsgerecht, borrelplank met kaas en vleeswaren, of gerechten met paddenstoel, room of geroosterde tonen.

Korte keuzehulptabel

---

Prijsniveau, drinkerstype en hoe je slim kiest in een webshop

Wat je meestal mag verwachten per stijl en segment

De omvang van Delle Venezie — 230 miljoen flessen per jaar, 43% van de mondiale Pinot Grigio-productie — heeft een directe impact op prijs. Schaalvoordelen drukken productiekosten: gestandaardiseerde processen, gedeelde vinificatie-infrastructuur en grote exportvolumes maken het mogelijk om consistente kwaliteit te leveren tegen een instapprijs die voor brede consumentensegmenten toegankelijk is. Rijkere stijlen uit de Elzas, Oregon of specifieke Duitse regio's zijn doorgaans hoger geprijsd. Lagere volumes, meer extractie, langere liesrijping en sterke regionale positionering voegen kosten toe. Een wijnmaker die Pinot Gris zes maanden op de lies laat rijpen, investeert meer tijd, ruimte en arbeid in dezelfde hoeveelheid wijn.

---

Veelgemaakte fouten bij Pinot Gris en Pinot Grigio

Hardnekkige misverstanden rechtzetten

De meest voorkomende fout is de aanname dat alle Pinot Grigio neutraal is. Die reputatie is historisch begrijpelijk — de massaproductie in Delle Venezie heeft lang de toon gezet — maar klopt niet als algemene uitspraak. De DOC Delle Venezie staat stijlen toe van droog tot licht rond (abboccato), met een minimale alcohol van 11,0% en een minimale totale zuurgraad van 4,5 g/L. Binnen die marges is variatie mogelijk. Buiten Italië bestaan ramato, skin-contact en rijkere interpretaties die de standaard Pinot Grigio-verwachting volledig doorbreken.

Pinot Grigio is geen synoniem voor neutraal, en Pinot Gris is geen synoniem voor zoet. De naam beschrijft een stijlrichting, geen smaakgarantie.

Ook de aanname dat elke Pinot Gris zoet is, klopt niet. Elzasser Pinot Gris heeft historisch inderdaad vaker restsuiker dan bijvoorbeeld Riesling uit dezelfde regio, maar droge uitvoeringen zijn gewoon. Domaine Agapé Pinot Gris 2022 heeft 4,0 g/L restsuiker; Hugel Classic Pinot Gris 2022 meet 4,3 g/L. Bij voldoende zuurgraad proeft 4 g/L suiker technisch droog of net aan zoet — de zuren compenseren de zoete indruk. Een derde misverstand is dat Grigio automatisch eenvoudig is en Gris automatisch hoogwaardiger. De naam is een stijlkeuze, geen kwaliteitsladder. AWRI laat juist een continuüm zien; op de grens tussen crisp en luscious bestaat kwalitatief uitstekend werk aan beide kanten. Ten slotte: de druif bepaalt niet alles. Oogstmoment, alcohol, zuurgraad, restsuiker, fenolen en liesrijping zijn de mechanismen achter het stijlverschil. Dezelfde plant in dezelfde wijngaard levert een andere wijn op afhankelijk van wanneer en hoe er geoogst en gevinifieerd wordt.

---

Duidelijk koopadvies per gebruiksmoment

De verschillen tussen Pinot Grigio en Pinot Gris zijn reëel, maar ze ontstaan niet in de druif — ze ontstaan in de wijngaard en de kelder. Oogstmoment, alcohol, zuurgraad, restsuiker, fenolen en liesrijping bepalen wat er in het glas belandt. De naam op het etiket is een bruikbaar stijlsignaal, maar regio en alcoholpercentage vertellen meer.

Terras en aperitief: kies Pinot Grigio, bij voorkeur uit Delle Venezie of Alto Adige. Hoge zuren, laag alcohol, slank mondgevoel — precies wat je wil voor een zomerse borrel of lichte lunch.

Salades, gegrilde vis en schaal- en schelpdieren: dezelfde keuze. De frisse zuurgraad en lichte body bewaken de balans met subtiele smaken.

Romige maaltijd, gevogelte en kaasplank: kies Pinot Gris. Meer alcohol, soms iets restsuiker en textuurbijdrage van liesrijping geven de wijn genoeg gewicht om naast vet en zout te blijven staan.

Charcuterie en zachte kazen: Elzas Pinot Gris of Oregon Pinot Gris werken het best. De kruidigheid en breedte sluiten aan bij de hartige smaken.

Twijfelgeval of allround keuze: Grauburgunder uit Rheinhessen of Baden biedt de middenweg — ronder dan basis Pinot Grigio, lichter dan volle Elzas Pinot Gris. Italië, Duitsland en de VS bieden alle drie uitstekende voorbeelden van deze stijlen in een goed samengesteld assortiment. De beste fles is niet de 'beste druif', maar de stijl die past bij het moment en het gerecht.

---

Veelgestelde Vragen (FAQ)

Is Pinot Gris hetzelfde als Pinot Grigio? Ja, genetisch zijn het dezelfde druif: een kleurmutatie van Pinot Noir. De naam verschilt per land — gris in het Frans, grigio in het Italiaans, Grauburgunder in het Duits. In de praktijk zijn de namen ook stijlsignalen geworden: Pinot Grigio wijst doorgaans op een frissere, strakkere wijn; Pinot Gris op een vollere, rijpere stijl. Die stijlverschillen ontstaan door oogstmoment, kelderkeuzes en herkomst.

Wat is het verschil tussen Pinot Gris en Pinot Grigio in smaak? Pinot Grigio smaakt typisch naar citrus, groene appel en peer, met een slank mondgevoel en hoge zuurgraad. Pinot Gris heeft vaker rijpe peer, gele appel, steenfruit en soms zachte kruidigheid, met meer breedte en een rondere textuur. Wetenschappelijk verschil: crisp-stijlen meten 12,0–12,3% alcohol en 7,1–7,7 g/L totale zuurgraad; luscious-stijlen 12,9–14,5% alcohol en slechts 5,6–5,7 g/L totale zuurgraad (AWRI-data).

Welke Pinot Grigio kiezen bij vis of salade? Kies een Pinot Grigio DOC Delle Venezie voor een brede, betrouwbare keuze bij gegrilde witvis, salade niçoise of schaal- en schelpdieren. Voor meer precisie en bergfrisheid past Alto Adige of Friuli beter. Houd het alcoholpercentage rond de 12% voor maximale frisheid.

Welke Pinot Gris kiezen bij romige gerechten of kaas? A droge Elzas Pinot Gris is de klassieke keuze bij kip in roomsaus, quiche of zachte kazen zoals brie en Munster. Oregon Pinot Gris werkt goed bij geroosterde zalm of pompoenrisotto. Let op een alcoholpercentage van 13,5% of hoger en vermelding van liesrijping voor extra textuur.

Is Pinot Gris altijd zoeter dan Pinot Grigio? Nee. Veel Pinot Gris is technisch droog. Domaine Agapé Pinot Gris 2022 heeft 4,0 g/L restsuiker; Hugel Classic Pinot Gris 2022 meet 4,3 g/L — bij voldoende zuurgraad proeft dit droog of net aan zoet. De rondere indruk van Pinot Gris komt vaker van hogere alcohol en liesrijping dan van werkelijke zoetheid. Controleer de proefnotitie en zoek naar termen als dry, trocken of sec als je zekerheid wilt over droogte.